پیست پیست ماناسلو

ما بعد از صرف صبحانه، ساعت ۸ صبح، پیاده‌روی را شروع می‌کنیم. مسیر در امتداد رودخانه‌ی بودی گانداکی است و ما را مجبور می‌کند تا در مسیرهای خاکی و سنگی پیاده‌روی کنیم. خیلی زود، مسیر از میان یک جنگل نیمه‌گرمسیری عبور می‌کند که در آن درختان سال و موز زیادی رشد می‌کنند. میمون‌ها به ندرت از این بخش از مسیر عبور می‌کنند. پس از آن، باید از یک تپه کوچک در ارتفاع ۱۰۰۰ متری بالا بروید. مسیر گاهی اوقات می‌تواند لغزنده باشد، بنابراین توصیه می‌کنیم کفش‌های چسبان بپوشید.

پس از آن، باید از روستای لاپوبس عبور کنیم و از یک ایست بازرسی پلیس عبور کنیم. در آنجا، قبل از ادامه مسیر، باید مجوزهای خود را نشان دهیم. سپس از یک پل معلق به طول حدود ۵۰ متر عبور می‌کنیم. کمی بعد، حدود ساعت ۲ بعد از ظهر به روستای کنار رودخانه ماچا خولا می‌رسیم. در یک چایخانه چوبی اقامت می‌کنیم، غذاهای محلی، شاید کمی توکپا و دال بات، می‌خوریم. مهم است که قبل از رفتن به رختخواب، کفش‌هایمان را نزدیک اجاق گاز خشک کنیم.

حداکثر ارتفاع: ۹۳۰ متر / ۳۰۵۱ فوت (ماچها خولا)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

بعد از صبحانه، ماچا خولا را ترک می‌کنیم و مسیر در امتداد رودخانه‌ی بودی گانداکی ادامه می‌یابد. آب رودخانه به دلیل غلظت زیاد رسوبات و شن، خاکستری است. کمی بعد، باید از میان جنگلی انبوه عبور کنیم که مسیر باریک است. در مسیر عبور از جنگل، از سه پل چوبی عبور می‌کنیم. با عبور سریع از مناطق علامت‌گذاری شده، از منطقه‌ای مستعد رانش زمین عبور خواهیم کرد. نشانه‌هایی از ریزش سنگ‌های اخیر در مسیر دیده می‌شود.

پس از مدتی طی مسیر، از روستای شیانگبو عبور می‌کنیم که دارای یک مدرسه و دیوار چرخ دعا است. از آنجا، صعود به دوبان تدریجی است. روز سوم از مسیر ماناسلو ۱۸۰ متر به طول می‌انجامد و در مجموع ۵.۵ کیلومتر را طی می‌کنیم. روستای دوبان در محل تلاقی دو رودخانه قرار دارد. پس از رسیدن حدود ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر، در یک چایخانه نسبتاً جدید اقامت خواهیم کرد.

حداکثر ارتفاع: ۱۰۷۰ متر / ۳۵۱۰ فوت (دوبان)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

با شروع روز چهارم کوهپیمایی در مسیر ماناسلو، مسیر به طور پیوسته بالا می‌رود و ما از روی یک سری پله‌های سنگی عبور می‌کنیم. خیلی زود از میان جنگل‌های کاج و بلوط عبور می‌کنیم و به ارتفاع ۱۳۰۰ متری می‌رسیم، درختان به طور نازکی جنگل‌ها را پوشانده‌اند. پس از مدتی، دامنه‌های باز در سمت راست ما ظاهر می‌شوند و از یک پل معلق عبور می‌کنیم. این بخشی از کوهپیمایی است که ما وارد دره نوبری می‌شویم. با ورود به دره، منظره به طرز چشمگیری تغییر می‌کند. خانه‌های سنگی جایگزین خانه‌های چوبی می‌شوند و یک صومعه در ارتفاع ۱۴۰۰ متری قرار دارد.

کمی بعد، به مقصد امروزمان، فیلیم، روستایی بزرگ با حدود ۶۵ خانه، خواهیم رسید. در یک چایخانه خانوادگی با اتاق‌هایی که هر کدام دو تخت دارند و پنجره‌ای رو به دره دارند، اقامت خواهیم کرد. قبل از رفتن به چایخانه، مجوزهایمان در ایست بازرسی روستا بررسی می‌شود. خورش سیب‌زمینی و نان محلی، غذاهای اصلی روستا هستند.

حداکثر ارتفاع: ۱,۵۹۰ متر / ۵,۲۱۷ فوت (فیلیم)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز پنجم از مسیر ماناسلو، در امتداد رودخانه‌ی بودی گانداکی در بالادست آن قرار دارد. با افزایش ارتفاع، دره باریک‌تر می‌شود و دیواره‌های سنگی در سمت چپ به شدت بالا می‌آیند. ما در مسیری که در دامنه‌ی صخره‌ها کنده شده و برخی از بخش‌های آن پس از رطوبت شبانه لغزنده است، قدم می‌زنیم. توصیه می‌کنیم برای حفظ تعادل از باتوم کوهنوردی استفاده کنید. سپس، از روستای نامرونگ عبور می‌کنیم که دارای یک مرکز بهداشت و چند مغازه‌ی کوچک است.

در مجموع، مسیر امروز ۲۹۰ متر در طول ۶ کیلومتر پیاده‌روی، با شیبی ثابت، بالا می‌رود. ما هر ۴۵ دقیقه یا یک ساعت استراحت می‌کنیم تا از خستگی کامل جلوگیری کنیم. در طول مسیر می‌توانید دیوارهای دعا با سنگ‌های مانی حکاکی شده را ببینید. روستای دنگ در بخش وسیعی از دره قرار دارد و خانه‌های چوبی با سقف‌های تخته سنگی دارد. بیشتر صاحبان آن گاومیش نگهداری می‌کنند و گندم سیاه می‌کارند.

حداکثر ارتفاع: ۱۸۶۰ متر / ۶۱۰۲ فوت (دنگ)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز بعد از برنامه‌ی سفر ماناسلو با مسیری آغاز می‌شود که از میان جنگل کاج می‌گذرد. ​​برگ‌های سوزنی‌شکل زمین را پوشانده‌اند. پس از مدت کوتاهی، باید از یک پل چوبی در ارتفاع ۱۹۰۰ متری عبور کنیم که رودخانه‌ای خروشان در زیر آن جاری است. مسیر از میان مراتع باز بالا می‌رود و از کنار محل توقف گله‌داران با گله‌های گاو عبور می‌کند. سپس وارد منطقه‌ای می‌شویم که درختان و گیاهان کمتری دارد؛ درختچه‌ها و علف‌ها بر چشم‌انداز غالب هستند.

سپس از کنار روستای چوکاته عبور می‌کنیم که حدود ده خانه و یک میله پرچم دعای بودایی دارد. در این روستا هیچ چایخانه‌ای وجود ندارد. با ترک چوکاته، روستای قاپ در مقابل ظاهر می‌شود. چایخانه‌های قاپ از انرژی خورشیدی استفاده می‌کنند زیرا برق آبی بسیار ناپایدار است. می‌توانید دستگاه‌های خود را با قیمتی سر میز مشترک شارژ کنید. شام ما احتمالاً کاری سبزیجات، نان مسطح و سیب‌زمینی آب‌پز خواهد بود.

حداکثر ارتفاع: ۲۲۵۰ متر / ۷۳۸۲ فوت (ارتفاع از سطح دریا)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز هفتم سفر به ماناسلو از گاپ آغاز می‌شود. مسیر به طور پیوسته از میان دره‌ای خشک و سنگی بالا می‌رود و از میان جنگل‌های کاج و ارس می‌گذرد. ​​باد در بخش‌های باز می‌تواند شدید باشد. پس از مدتی، باید از چندین نهر کوچک روی پل‌های سنگی عبور کنیم که ما را به روستای شو می‌رساند. این روستا خانه‌های سنگی و چرخ‌های دعا دارد که منظره‌ای جذاب را ارائه می‌دهد. در امتداد مسیر، دیوارهای مانی را می‌بینیم که مسیر از یک سری پیچ و خم‌ها بالا می‌رود.

اواسط بعد از ظهر به نامرونگ رسیدیم، روی تپه‌ای با چشم‌اندازی از سیمنانگ هیمال و قله پونگن. شب را در یک چایخانه با اتاق‌های گرم‌شونده با نور خورشید اقامت کردیم. شام شب احتمالاً دال بات با سبزیجات ترشی یا پخته خواهد بود.

حداکثر ارتفاع: ۲۶۶۰ متر / ۸۷۲۷ فوت (نامرونگ)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

بعد از صبحانه نامرونگ را ترک می‌کنیم و مسیر از میان یک چمنزار مرتفع بالا می‌رود. ممکن است ردپای بز کوهی را در نزدیکی خط الراس ببینید، زیرا مسیر از لبه یک یخرفت یخچالی عبور می‌کند. از روستای لیهی عبور می‌کنیم. این روستا یکی از مرتفع‌ترین روستاهای کشاورزی در نپال است. مردم محلی این روستا جو پرورش می‌دهند و گاومیش و سایر گاوهای هیمالیایی را پرورش می‌دهند.

ما مسیر را در امتداد دره‌ای وسیع به سمت غرب ادامه می‌دهیم. قله‌های ماناسلو و نگادی چولی در حالی که از روی نهری در ارتفاع ۳۰۰۰ متری عبور می‌کنیم، خط افق را در بر گرفته‌اند. مسیر به طور پیوسته بالا می‌رود.
لو جلوتر ظاهر می‌شود، احاطه شده توسط تخته سنگ‌ها و پرچم‌های دعا. این روستا یک صومعه کوچک دارد که ما به طور خلاصه از آن بازدید خواهیم کرد. می‌توانید در محل اقامت شبانه سوپ رشته فرنگی بخورید و چای زنجبیل بنوشید. سطح اکسیژن 70٪ سطح دریا است، بنابراین باید مراقب بیماری ارتفاع باشیم.

حداکثر ارتفاع: ۳۱۸۰ متر / ۱۰۴۳۳ فوت (لو)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

امروز، روستای لو را ترک می‌کنیم و از میان یک دشت تخته‌سنگی بالا می‌رویم. یک مسیر تک‌ردیفی را در امتداد مورن جانبی دنبال می‌کنیم. جبهه شمالی ماناسلو مستقیماً در مقابل ما قرار دارد، در حالی که یخچال در ارتفاع ۷۰۰۰ متری خودنمایی می‌کند. از شیالا عبور می‌کنیم که دارای یک چایخانه و یک پناهگاه سنگی است. سرعت باد در بخش‌های روباز به ۴۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد، بنابراین استفاده از لباس‌های ضد باد توصیه می‌شود.

مسیر قبل از آخرین صعود به ساماگاون کمی سرازیر می‌شود. ما از روی یک پل چوبی روی یک نهر یخچالی عبور می‌کنیم که آب آن در تمام طول سال از یخچال طبیعی میلام جاری است. ساعت ۲ بعد از ظهر به ساماگاون می‌رسیم، جایی که خانه‌ها سقف‌های تخته سنگی و پرچم‌های دعا روی پشت بام‌ها دارند. در یک چایخانه با آب جاری و دوش آب گرم اقامت می‌کنیم. دال بات، تخم مرغ آب پز و مقداری سبزیجات می‌خوریم.

حداکثر ارتفاع: ۳۵۳۰ متر / ۱۱۵۸۱ فوت (ساماگون)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

بعد از صرف صبحانه‌ای مفصل در ساعت ۸، کوله پشتی سبکی را برای تنها پیاده‌روی برای سازگاری با محیط در برنامه سفر ماناسلو در مسیر ماناسلو برمی‌داریم. تا نزدیکی نقطه دید یخچال در ارتفاع ۴۰۰۰ متری پیاده‌روی می‌کنیم که رفت و برگشت آن ۲ ساعت طول می‌کشد. به آرامی حرکت می‌کنیم و هر ۲۰ دقیقه یا بیشتر برای نفس کشیدن و استراحت توقف می‌کنیم. می‌توانید شکاف‌ها و سراک‌های یخی را روی یخچال ببینید. یخ‌رفت انتهایی ۵۰۰ متر عرض دارد.

در ساماگاون، ناهار و استراحتی آرامش‌بخش خواهیم داشت. می‌توانید چای لیمو با عسل بنوشید، غذاهای محلی میل کنید و از وقت خود در کوهستان نهایت استفاده را ببرید. برخلاف روزهای قبل، سرعت باد در آنجا کم است و تا دو روز آینده نیز به همین منوال خواهد ماند. ممکن است مجبور شوید از کیسه خواب‌هایی که تا دمای منفی ۱۰ درجه سانتیگراد تحمل می‌کنند استفاده کنید، زیرا ممکن است پتوها کافی نباشند.

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز یازدهم مسیر ماناسلو با مسیری آغاز می‌شود که از میان دره‌ای یخچالی بالا می‌رود. ما روی خاک و سنگ‌های فشرده، در مسیری که در سمت راست رودخانه بویهی گانداکی قرار دارد، قدم می‌زنیم. خیلی زود، از کنار تپه‌هایی با سنگ‌های مانی رنگ‌پریده عبور خواهیم کرد، جایی که پرچم‌های دعا در امتداد خط الراس بالای آن قرار دارند. امروز در طول مسیر پیاده‌روی، جبهه غربی ماناسلو را خواهید دید و همچنین از یک خط الراس مرتفع در ارتفاع ۳۷۰۰ متر عبور خواهید کرد. برای جلوگیری از خستگی مفرط، هر ۳۰ دقیقه استراحت کوتاهی خواهیم داشت.

کمی به سمت روستای چوکو سرازیر می‌شویم. این روستا دو چایخانه و یک زیارتگاه کوچک دارد؛ می‌توانید بطری‌های آب خود را در روستا دوباره پر کنید. با ادامه‌ی مسیر، پس از حدود ۴۵ دقیقه به روستای سمدو خواهیم رسید. این روستا در زیر یک صخره‌ی شیب‌دار قرار دارد و خانه‌های سنگی و آغل‌های گاومیش زیادی دارد. ما در یک چایخانه با سقف حلبی اقامت می‌کنیم، جایی که از ما توکپای گیاهی و دال بات پذیرایی می‌شود.

حداکثر ارتفاع: ۳۸۶۰ متر / ۱۲۶۶۴ فوت (سامدو)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز دوازدهم کوهپیمایی در مدار ماناسلو را حدود ساعت ۷:۳۰ صبح آغاز می‌کنیم. مسیر از یک دره وسیع بالا می‌رود و ما روی آوارهای یخرفت و شن‌ها راه می‌رویم. هوا به سرعت رقیق می‌شود و ما هر از گاهی استراحت می‌کنیم تا سرعت صعود را ایمن نگه داریم. از آخرین خط درختان در ارتفاع ۴۰۰۰ متری عبور می‌کنیم و پس از آن دیگر گیاهی رشد نمی‌کند. با عبور از سه نهر کوچک، مسیر به سمت بالا ادامه می‌یابد.

بعد از مدتی، به آخرین صعود روز رسیدیم. این بخش از مسیر بسیار شیب‌دار است و ما را در عرض تنها ۲.۵ ساعت به ارتفاع ۴۰۰ متری می‌رساند. باید به آرامی بالا برویم و ریتم ثابتی را حفظ کنیم. دارامسالا یک سکونتگاه فصلی است که در طول فصل کوهنوردی، چند چایخانه در آن فعالیت می‌کنند.

حداکثر ارتفاع: ۴۴۸۰ متر / ۱۴۶۹۸ فوت (دارامسالا)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

امروز، باید قبل از وزش بادهای بعد از ظهر از گردنه لارکیا لا عبور کنیم. روز سیزدهم از مسیر ماناسلو در مجموع ۵ ساعت طول می‌کشد. وقتی به قله می‌رسیم، ۶۸۰ متر ارتفاع می‌گیریم. مسیر شیب‌دار و در بخش‌هایی یخی است. ممکن است مجبور شویم از کرامپون و باتوم کوهنوردی برای رسیدن به گردنه لارکیا لا حدود ساعت ۱۱ صبح استفاده کنیم. قله دارای پرچم‌های دعا و یک سنگ‌چین است.

از بالای قله می‌توانید هیملونگ هیمال، چئو هیمال و آناپورنا ۲ را ببینید. در طول فصل کوه‌پیمایی، میزان دید حدود ۱۰ کیلومتر است. به محض وزش بادهای بعد از ظهر، ابرها در شرق شروع به تشکیل شدن می‌کنند، بنابراین کمی پس از رسیدن به قله، ۱۴۴۰ متر به سمت بیمتانگ پایین می‌رویم. ۲ ساعت اول در یخ‌رفت‌های یخچالی است که مسیرهای سست و لغزنده‌ای دارد. در نهایت، به بیمتانگ، چمنزاری سرسبز با چند چایخانه، خواهیم رسید.

حداکثر ارتفاع: 5,160 متر / 16,929 فوت. (گذر لارکیا لا)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز بعد در برنامه سفر ماناسلو، باید از بهیمتانگ خارج شویم و از میان یک جنگل کاج پایین بیاییم. این بخش از مسیر مستلزم پیاده‌روی روی خاک فشرده و پله‌های سنگی است. در حالی که آب به سرعت از ذوب برف جاری می‌شود، از روی یک پل فلزی از بهیمتانگ خولا عبور می‌کنیم. کمی بعد، از تیلجه در ارتفاع ۳۰۰۰ متری عبور خواهیم کرد، جایی که یک پایگاه بهداشتی و یک مدرسه دیده می‌شود. می‌توانید بطری‌های آب را از یک دکه آب پر کنید.

با ترک روستای تیلجه، مسیر با شیب تندی از میان درختان رودودندرون و بلوط می‌گذرد. ​​توصیه می‌کنیم برای کاهش فشار روی زانوها از باتوم کوهنوردی استفاده کنید. کمی بعد، حدود ساعت ۲ بعد از ظهر به قو رسیدیم. این روستا حدود ۳۰ خانه و یک صومعه دارد.

حداکثر ارتفاع: ۳۷۲۰ متر / ۱۲۲۰۵ فوت (بهیمتانگ)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

روز بعد در مسیر ماناسلو، مسیر در امتداد رودخانه مارشیانگدی به پایین می‌رود. ما یک مسیر سنگی مشخص را دنبال می‌کنیم و از میان جنگل‌های کاج و رودودندرون عبور می‌کنیم. با پایین آمدن ارتفاع، تراکم درختان افزایش می‌یابد و از چندین پل معلق عبور می‌کنیم. طولانی‌ترین پل در مسیر فقط ۶۰ متر است. سپس، از میان روستاهای کارته و چامک عبور می‌کنیم. هر یک از روستاها دارای مغازه‌های کوچک و شیرهای آب هستند.

یک مرکز بهداشتی در کارته می‌بینیم که به سه روستای اطراف خدمات‌رسانی می‌کند. با خروج از کارته، مسیر در بعضی قسمت‌ها شیب تندی دارد و مجبور می‌شویم برای کاهش فشار روی زانوها از باتوم کوهنوردی استفاده کنیم. حدود ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر به داراپانی می‌رسیم. این روستا حدود ۵۰ خانوار دارد و ما پس از روزها زندگی با کف و دیوارهای چوبی، در یک چایخانه بتنی اقامت خواهیم کرد.

حداکثر ارتفاع: ۲۵۵۰ متر / ۸۳۶۶ فوت (گو)

وعده غذایی: صبحانه ناهار شام

محل اقامت: چایخانه

امروز آخرین روز از برنامه سفر ماناسلو به پیست است. ساعت ۹ صبح با جیپ از داراپانی حرکت خواهیم کرد. جاده خاکی و باریک است و حدود ۲ ساعت ما را روی ریل نگه می‌دارد. در مسیر پایین، از جاگات و تال عبور خواهیم کرد. این روستاها خانه‌های سنگی، مراکز بهداشتی و مدارس کوچک دارند. با نزدیک شدن به بسیساهار، می‌توانید عریض‌تر شدن رودخانه مارشینگدی را ببینید.

از آنجا، حدود ساعت ۱ بعد از ظهر سوار وسیله نقلیه شخصی می‌شویم و ۸ ساعت تا کاتماندو رانندگی می‌کنیم. مسیر از بزرگراه پریتوی می‌گذرد و دو بار برای سوخت‌گیری و غذا توقف خواهیم داشت. ساعت ۹ شب به کاتماندو می‌رسیم، در هتل اقامت می‌کنیم، دوش آب گرم می‌گیریم و بعد از شام به استراحت می‌پردازیم.

فعالیت: ۱.۵ ساعت رانندگی

حداکثر ارتفاع: ۱۴۰۰ متر / ۴۵۹۳ فوت (داراپانی)

وعده غذایی: شام

محل اقامت: هتل