Krótki trekking dookoła Manaslu – 13 dni

Najlepszy sezon i pogoda

Wiosna (marzec-maj) i jesień (wrzesień-listopad) to najlepsze pory na krótki trekking dookoła Manaslu. Pogoda w tych miesiącach jest dość stabilna, sucha i pogodna, co czyni ten okres idealnym na trekking.

Wiosna przynosi iskierki z lasu rododendronów, łagodną pogodę i piękny widok na góry. Jesień jest rześka, a niebo błękitne i pełne życia. W lokalnych wioskach odbywają się festiwale kulturalne (Daszain i Tihar).

Inne pory roku, takie jak zima (od grudnia do lutego), są mniej sprzyjające, ponieważ jest bardzo zimno, a na przełęczy Larkya La może gromadzić się dużo śniegu, co może być ryzykowne i czasami niemożliwe do przejścia. Pora deszczowa (od czerwca do sierpnia) sprawia, że ​​szlaki są śliskie; na niższych wysokościach występują pijawki, a opady deszczu są ulewne. Osuwiska również często utrudniają transport.

Kwiecień i październik to najlepsze miesiące na zaplanowanie wędrówki do doliny, ponieważ panują wówczas temperatury w ciągu dnia od 10°C do 20°C w niższych partiach i od -6°C do 5°C na dużych wysokościach, a opady są minimalne.

Trudność

Krótki trekking Manaslu Circuit Trek można uznać za średnio trudny lub trudny . Obejmuje on 5-8 godzin marszu dziennie po nierównym, stromym, a nawet oblodzonym terenie. Długi dystans, brak możliwości podróżowania samochodem w większości miejsc oraz duża wysokość wymagają dobrego przygotowania fizycznego i psychicznego.

Trudniejszy odcinek wędrówki to przejście przez przełęcz Larkya La (5,160 m n.p.m.), co wiąże się ze stromymi podejściami i spadkami na dużych wysokościach. Zalecane jest wcześniejsze doświadczenie w wędrówkach, ale nie jest to obowiązkowe, o ile jesteś w dobrej formie i gotowy.

Niezbędne są dni aklimatyzacyjne, aby zaadaptować się do wysokości. Szlak nie jest zbyt stromy, co minimalizuje ryzyko choroby wysokościowej. Krótki trekking wokół Manaslu może być z powodzeniem ukończony przez osoby o pozytywnym nastawieniu, dobrej determinacji i umiarkowanej kondycji fizycznej.

Choroba wysokościowa

Choroba wysokościowa, zwana ostrą chorobą górską (AMS), jest bardzo realnym zagrożeniem dla turystów na krótkiej trasie okrążającej Manaslu, ponieważ szlak przebiega na dużych wysokościach, szczególnie podczas wizyty na przełęczy Larkya La, położonej na wysokości 5,160 metrów.

Gdy znajdujemy się na większych wysokościach, ciśnienie i dostępność tlenu ulegają zmniejszeniu, co może powodować problemy adaptacyjne organizmu ze względu na zbyt szybkie tempo wzrostu wysokości.

AMS zazwyczaj objawia się takimi objawami, jak ból głowy, nudności, zawroty głowy, utrata apetytu, duszność, zmęczenie i trudności w zasypianiu. W cięższym stadium choroby może rozwinąć się w wysokościowy obrzęk płuc (HAPE) lub wysokościowy obrzęk mózgu (HACE), które stanowią stany zagrażające życiu i wymagają natychmiastowego zejścia na dół.

Aby zmniejszyć ryzyko choroby wysokościowej, konieczna jest aklimatyzacja podczas krótkiego trekkingu okrężnego Manaslu. Twój organizm musi się zaaklimatyzować, a krótki trekking okrężny Manaslu zazwyczaj obejmuje jeden lub więcej dni aklimatyzacji w pobliżu Sama Gaon (3,530 m n.p.m.).

Bardzo ważne jest nawadnianie organizmu, powolne chodzenie, unikanie alkoholu i słuchanie swojego ciała. Zaleca się, aby wybrać się na wędrówkę z przeszkolonym przewodnikiem, który będzie w stanie rozpoznać objawy na wczesnym etapie i pomóc w podjęciu świadomych decyzji.

Zaleca się również, aby po konsultacji z lekarzem mieć przy sobie zapas leków, takich jak Diamox (Acetazolamid), a także zapoznać się z planami ewakuacji na wypadek sytuacji awaryjnych, ponieważ większość miejsc na szlaku jest odległa i nie ma w nich wielu placówek opieki medycznej.

Przygotowanie i sprawność fizyczna

Krótki trekking wokół Manaslu można opisać jako wyprawę o umiarkowanym lub dużym stopniu trudności, zarówno pod względem wytrzymałości fizycznej, jak i psychicznej. Chociaż doświadczenie w trekkingu wysokogórskim jest przydatne, nie jest ono konieczne, pod warunkiem odpowiedniego przygotowania.

Wędrówka trwa ponad 13-18 dni, obejmuje różne trasy spacerowe i długie, 5-8-godzinne marsze dziennie, z możliwością stromych podejść i zejść. Przejście przez przełęcz Larkya La (5,160 m n.p.m.) jest szczególnie trudne ze względu na wysokość i ukształtowanie terenu.

Aby trenować fizycznie , należy rozpocząć treningi co najmniej 8-12 tygodni wcześniej. Połączenie różnorodnych ćwiczeń cardio (bieganie, pływanie, jazda na rowerze), treningu siłowego (mięśnie korpusu, nóg, pleców) oraz wędrówek wytrzymałościowych z plecakiem przygotuje organizm do wymagań szlaku. Korzystne jest również wędrówka po nierównym lub górzystym terenie, aby przybliżyć się do wędrówek po szlakach.

Równie ważne jest przygotowanie mentalne . Podróżowanie to długa wyprawa do miejsc, gdzie panują proste warunki i potrzeby; wymaga tolerancji, elastyczności i odwagi. Poradzisz sobie z najtrudniejszymi etapami, stosując uważność, utrzymując dobre nastawienie i będąc zmotywowanym.

Jeśli masz jakiekolwiek problemy zdrowotne, skonsultuj się z lekarzem przed wyruszeniem na trekking. Krótki trekking dookoła Manaslu jest bezpieczny i niezwykle satysfakcjonujący, jeśli tylko zachowasz odpowiednią kondycję i będziesz przygotowany.

Jedzenie i zakwaterowanie

Zaplecze gastronomiczne i noclegowe na krótkim szlaku Manaslu Circuit Trek nie jest tak dobre, jak w niektórych znanych miejscach, takich jak Annapurna czy Everest , ale jest wystarczające, aby zadowolić wędrowców. Są to głównie herbaciarnie należące do Kambodżan – małe, rodzinne schroniska z prostymi pokojami z łóżkami dwuosobowymi lub łóżkami z kocami i jedną wspólną toaletą.

Kilka herbaciarni na niższych wysokościach może oferować łazienki, ale na wyższych wysokościach są one bardziej prymitywne. Zaleca się noszenie śpiwora na zimne dni, szczególnie na większych wysokościach.

Podczas krótkiego trekkingu wokół Manaslu skosztować można głównie lokalnej żywności, bogatej w węglowodany, która dodaje energii. Dal Bhat to typowe nepalskie danie składające się z ryżu, zupy z soczewicy, warzyw i mięsa (czasami) i jest najczęściej spożywanym posiłkiem.

Inne dania to makarony, zupy, smażony ryż z jajkami, owsianka, naleśniki i drobne wypieki na niższych wysokościach. Mięso można kupić w niektórych regionach, ale zaleca się spożywanie potraw wegetariańskich na wysokościach powyżej 3,000 metrów, ponieważ mięso nie może być świeże.

Dostępnych jest mnóstwo gorących napojów, takich jak herbata, kawa i gorąca cytryna, ale woda butelkowana kosztuje więcej, im wyżej się znajdujesz. Zabierz tabletki do uzdatniania wody lub SteriPen, aby uzdatnić wodę z kranu lub strumienia – jest to tańsze i zapobiega marnotrawstwu.

Ogólnie rzecz biorąc, wyżywienie i zakwaterowanie nie są wystawne, ale za to autentyczne, przyjazne i oferujące autentyczne przeżycia kulturowe.

Transport

Krótki trekking Manaslu Circuit Trek jest dostępny transportem lądowym połączonym z pieszą wędrówką, ponieważ obszar ten jest oddalony i nie można do niego dotrzeć drogą lotniczą. Zazwyczaj rozpoczyna się w Katmandu, skąd po dotarciu jeepem lub autobusem do Soti Khola lub Machha Khola, popularnych punktów początkowych, zatrzymywana jest baza wypadowa.

Droga Kathmandu Arughat jest częściowo utwardzona. Dalej droga staje się wyboista i błotnista, a w porze deszczowej szczególnie trudna i błotnista.

Prywatnie wynajęty jeep jest bardzo polecany zarówno ze względu na wygodę, jak i elastyczność. Dotarcie do Soti Khola zajmuje około 8-9 godzin, choć można skorzystać z lokalnych autobusów, które nie są wygodne i podróż może trwać dłużej.

Po zakończeniu trekkingu, zazwyczaj w Dharapani lub Besisahar, trzeba będzie skorzystać z kolejnego jeepa lub autobusu, aby wrócić do Katmandu. Powrót również zajmie 7-9 godzin, w zależności od stanu drogi i natężenia ruchu. Inni trekkerzy decydują się na dalszą wędrówkę, aby połączyć się ze szlakiem Annapurna Circuit , a następnie wyjść przez Besisahar.

Region Manaslu nie ma bezpośrednich lotów, a transport helikopterem jest niedostępna i bardzo kosztowna. Dlatego jedynym sposobem dotarcia do początku szlaku jest transport lądowy. Należy również uwzględnić w planie podróży kilka dni zapasowych, ponieważ osuwiska lub blokady drogowe mogą spowolnić podróż w tym trudnym zakątku Nepalu.

Komunikacja

Łączność na krótkim szlaku Manaslu Circuit Trek jest dość słaba ze względu na odizolowanie obszaru, ale z czasem poprawia się. W większych ośrodkach, takich jak Arughat, Soti Khola, Samagaon i Namrung, podstawowy zasięg sieci komórkowych NCELL i NTC jest dostępny, ale zasięg bywa zawodny.

W miarę jak wędrujesz dalej, zasięg sieci komórkowych staje się coraz słabszy lub w ogóle go nie ma, zwłaszcza na większych wysokościach, np. w Lho, Samdo, a nawet Dharamsali.

Po drodze jest wiele herbaciarni, które oferują płatne połączenie Wi-Fi, jednak połączenie jest wolniejsze i nie można go używać do wykonywania wideorozmów i innych czynności. Najpewniejszą alternatywą jest skorzystanie z lokalnej karty SIM i danych mobilnych, zwłaszcza od National Telecom Corporation (NTC), która dobrze radzi sobie w trudno dostępnych miejscach, lub wypożyczenie telefonu satelitarnego lub gadżetu, na wypadek konieczności stałego kontaktu podczas podróży.

Aby uniknąć przerw w komunikacji z członkami rodziny i przyjaciółmi, uczestnicy Trekkers są zachęcani do poinformowania rodziny i przyjaciół o tym, że znajdą się w rejonie, w którym przez kilka dni nie będzie można nawiązać łączności.

Większość agencji trekkingowych i przewodników posiada sprzęt komunikacyjny (krótkofalówki itp.) i wie, jak komunikować się ze sobą lub w nagłych wypadkach. Ogólnie rzecz biorąc, łączność jest dostępna w niektórych strefach, ale nie jest zalecana do intensywnego wykorzystania podczas trekkingu.

Wymagane zezwolenia i opłaty

• Zezwolenie na wstęp do obszaru ograniczonego Manaslu (RAP)
  Ważny przez 7 dni. Koszt różni się w zależności od sezonu: 100 USD za osobę w szczycie sezonu (wrzesień–listopad) lub 75 USD zimą/wiosną/monsunem (grudzień–sierpień). Za kolejne dni obowiązują dodatkowe opłaty dzienne – 15 USD/dzień w szczycie sezonu, 10 USD/dzień poza nim.
• Zezwolenie na obszar chroniony Manaslu (MCAP)
  Obowiązkowy całoroczny wstęp do stref ochrony. Koszt: ok. 30 USD (3,000 NPR) dla osób spoza SAARC i 10 USD (1,000 NPR) dla obywateli SAARC.
• Zezwolenie na obszar chroniony Annapurna (ACAP)
  Wymagane przy wyjeździe przez Dharapani/Besisahar przez region Annapurna. Cena taka sama jak w przypadku MCAP: 30 USD dla osób spoza SAARC.
• Karta TIMS (system zarządzania informacją Trekkers)
  Wymagana tylko w przypadku kontynuacji trekkingu w obwodzie Annapurny. Karta grupowa kosztuje około 10–20 USD, w zależności od tego, czy jest wydawana grupowo, czy indywidualnie.
• Opłata gminy wiejskiej Chumnubri
  Nowa opłata lokalna w wysokości około 1,000 NPR od osoby (≈ 8–10 USD) ma na celu wsparcie lokalnych usług.

Regulamin i warunki

• Wędrówki piesze w pojedynkę są zabronione: należy wędrować w grupie składającej się z co najmniej dwóch obcokrajowców pod opieką licencjonowanego przewodnika.
• Twoja agencja przetwarza wszystkie zezwolenia na podstawie Twojego paszportu, wizy i zdjęć; samodzielne wędrówki są zabronione.
• Pozwolenia nie podlegają zwrotowi ani przeniesieniu. Nie można zmieniać członków grupy w trakcie wędrówki ani wydłużać RAP na szlaku.
• Kontrole zezwoleń odbywają się w Jagat, Philim, Sama Gaun i Dharapani; zawsze noś przy sobie zarówno kopie fizyczne, jak i cyfrowe

Podsumowując, koszty i zasady dotyczące zezwoleń są wysokie, ale niezbędne. Wszelka dokumentacja musi zostać z wyprzedzeniem zabezpieczona za pośrednictwem licencjonowanej agencji – z obowiązkowym przewodnikiem i partnerem – aby zachować zgodność z nepalskimi przepisami dotyczącymi trekkingu w strefach objętych ograniczeniami.

Visa

Większość podróżnych do Nepalu kwalifikuje się do otrzymania wizy turystycznej po przylocie na międzynarodowym lotnisku Tribhuvan lub w wyznaczonych punktach kontroli granicznej. Aby złożyć wniosek, należy wypełnić formularz karty przylotu i wizy turystycznej – wstępnie wypełniony online w ciągu 15 dni przed przylotem lub w kiosku na lotnisku – i uiścić opłatę w kasie banku w dolarach amerykańskich lub innych walutach.

Obecne opłaty wynoszą:

• Wiza 15-dniowa: 30 USD
• Wiza 30-dniowa: 50 USD
• Wiza 90-dniowa: 125 USD

Wizy bezpłatne (gratis) są oferowane dzieciom poniżej 10. roku życia, obywatelom SAARC (z wyjątkiem Afganistanu) podczas pierwszej wizyty w danym roku wizowym, obywatelom Chin oraz posiadaczom kart NRN. Obywatele Indii mogą wjechać bez wizy na podstawie paszportu lub dowodu osobistego wyborcy.

Wizę można przedłużyć w biurze imigracyjnym w Katmandu lub Pokharze za 3 USD dziennie (minimalny okres przedłużenia to 15 dni); w przypadku przedłużeń obowiązują opłaty za zwłokę.

Ubezpieczenia podróżne

Ubezpieczenie podróżne jest niezbędne podczas trekkingu w Nepalu, szczególnie w odległych lub wysokogórskich regionach, takich jak Mount Everest czy Annapurna. Dobra polisa powinna obejmować leczenie w nagłych wypadkach, ewakuację z wysokości (do 6,000 metrów), wypadki, choroby, odwołanie podróży i utratę bagażu.

Wiele ewakuacji helikopterem kosztuje ponad 5,000 dolarów i jest akceptowanych tylko z dowodem ubezpieczenia. Upewnij się u swojego ubezpieczyciela, czy trekking wysokogórski jest wliczony w cenę. Popularni dostawcy to World Nomads, Allianz i Safety Wing, ale zawsze porównaj warunki przed zakupem.

Bez ubezpieczenia otrzymanie pomocy doraźnej w odległym Nepalu może okazać się niezwykle kosztowne i trudne logistycznie.

Dodatkowe wydatki

Większość wydatków związanych z krótką wyprawą Manaslu Circuit Trek jest zazwyczaj pokrywana przez opłatę za pakiet trekkingowy, na którą składają się opłata za pozwolenie, opłata za wynajęcie przewodnika i tragarzy, zakwaterowanie i wyżywienie, jednak należy ponieść inne koszty, aby wycieczka przebiegła bezproblemowo i bezstresowo.

Gorące prysznice zazwyczaj nie są wliczone w cenę i można je zamówić w niektórych herbaciarniach. Koszt jednego prysznica waha się od 2 do 4 dolarów amerykańskich. Są one bardzo przydatne zarówno w regionach o niskiej temperaturze, jak i na dużych wysokościach, gdzie można z nich korzystać, aby zachować ciepło i świeżość.

Usługi internetowe, takie jak Wi-Fi i ładowanie urządzeń, są powszechnie dostępne w domkach letniskowych, a koszt wynosi zazwyczaj od 1 do 5 dolarów za urządzenie za sesję. Połączenie jest wolne i zawodne.

Napiwki dla przewodników i tragarzy są normą na koniec wizyty. Zazwyczaj napiwek wynosi około 5 i 10 USD dziennie od osoby, aby zapewnić jakość usług.

Warto również wziąć pod uwagę, że im wyższy poziom, tym bardziej konieczne mogą być dodatkowe opłaty w postaci przekąsek lub napojów, których nie można uwzględnić w planie (napoje bezalkoholowe, herbata, kawa lub woda butelkowana). Pamiątki, lokalne rękodzieło czy darowizny w klasztorach i wioskach również mogą generować wydatki.

Pamiętaj, że na szlaku nie ma bankomatów, dlatego przed wyprawą warto wymienić trochę gotówki (rupii nepalskich) w Katmandu lub Pokharze. W odległych rejonach nie można płacić kartami kredytowymi.
Aby uniknąć takich sytuacji, lepiej jest zaplanować dodatkowe wydatki i uczynić wędrówkę przyjemniejszą.

Wędrówka prywatna kontra grupowa

To, czy wybrać się na krótki trekking wokół Manaslu w ramach wycieczki prywatnej, czy grupowej, zależy od Twoich preferencji, budżetu i sposobu, w jaki chcesz go odbyć. Każda opcja ma swoje zalety i wymaga przemyślenia.

Trekking indywidualny jest najbardziej elastyczny i indywidualny . Będziesz mógł wybrać własne tempo, dostosować trasę do swojej kondycji i zainteresowań, a także zapewnić sobie więcej prywatności i przyjemności. Trekkingi prywatne są idealne dla rodzin, par lub małych grup przyjaciół, którzy mogą skorzystać z planu dostosowanego do ich potrzeb. Mniejsza grupa oferuje również specjalnego przewodnika i tragarza (tragarzy), co oznacza, że ​​uwaga i wsparcie będą ściśle określone. Niemniej jednak, trekking organizowany prywatnie może być droższy, ponieważ koszty przewodników, tragarzy, zezwoleń i transportu nie są dzielone.

Wręcz przeciwnie, wędrówki grupowe są tańsze i bardziej przyjazne . Można też spotkać innych uczestników, co może być ekscytujące i pomocne, w zależności od tego, czy lubisz poznawać nowych ludzi i dzielić się doświadczeniami. Wędrówki grupowe mają ustalony harmonogram i nie zawsze są elastyczne. Średnia wielkość grupy to 6-12 osób, a logistyka jest również bardzo kosztowna, dzielona między członków grupy, co czyni ją tańszą opcją. Możesz jednak nie mieć aż tak dużego wyboru prędkości i udogodnień.

Wszystkie wyprawy prywatne i grupowe są organizowane z licencjonowanymi przewodnikami, posiadają niezbędne zezwolenia, zakwaterowanie i transport. Decyzja zostanie podjęta w zależności od budżetu, preferowanego komfortu oraz stopnia kontroli, jaki chcesz mieć podczas krótkiej wędrówki okrężnej wokół Manaslu.